'Ga hardlopen!' zei mijn moeder toen ik voor de zoveelste keer het stresskipje aan het uithangen was. Het grote voordeel van hardlopen? Je komt tot rust (zoals ik al in deze blogpost vertelde) én je conditie wordt nog beter ook. Je hebt er geen achterlijk duur sportschoolabonnement voor nodig, geen vaste locatie en het enige wat je moet aanschaffen zijn goede schoenen en later goede hardloopkleding. Schoenen heb ik inmiddels (hele mooie paarse, kuch, zie het plaatje). Nu nog de hardloopkleding, want dat heb ik écht nodig voor mijn hardloopfase ;-).

Zien jullie mijn beloning liggen voor tijdens het studeren? Zandkoekjes! De afgelopen weken ben ik zo hard bezig geweest, dat ik heel erg blij ben dat ik aanstaande donderdag het laatste tentamen heb. Al die tentamens en deadlines begin ik nu wel zat te worden. Ik hoop daarom ook kei-hard dat ik alles in één keer gehaald heb. De afgelopen week gebeurde er niet veel bijzonders, ik twijfelde zelfs of ik wel genoeg foto's had voor een blogdagboekje. Maar, anders is het hier ook zo stil hè.

De vakantie zit er helaas al weer op. Vandaag moet ik alweer naar Amsterdam voor de laatste college's van het semester. Daarna wordt het bikkelen, bikkelen en nog meer bikkelen voor alle (her)tentamens en deadlines. Gelukkig heb ik genoeg leuke dingen gedaan in de vakantie en ben ik genoeg uitgerust, zodat ik er weer flink tegenaan kan! Afgelopen week zat ik in Brugge, rommelde ik in mijn kamer en zag ik de nieuwe boerderij van mijn ouders voor het eerst.

Onze koffers rolden over de klinkertjes. We liepen langs groepjes toeristen met selfiesticks. We liepen langs koetsen waar gezinnen bewonderend om zich heen keken. We zagen zwanen rondzwemmen in het Minnewater en keken zelf ook bewonderend rond. Snel keken we van onze kaart naar de straatnamen op de muren van de schattige huizen. ‘Is het hier al?’ zei jij. ‘Ja! Bijna!’ zei ik enthousiast terwijl ik de koffer weer achter me aan trok.

Allereerst: de beste wensen voor 2017! Ik hoop dat 2017 voor iedereen een mooi jaar wordt, waarin dromen achterna gejaagd worden en wensen uitkomen. Dit is het laatste blogdagboekje uit 2016. Waarin ik persoonlijke verhaaltjes in de vorm van een klein dagboekje met foto's omschrijf. Afgelopen weken stonden voor mij in het teken van sportief doen, veel eten en nog meer gezelligheid. 

Ik wilde eind november al beginnen met een jaaroverzicht, maar ineens was mijn blogflow weggevlogen. Poef, helemaal weg. Toch wil ik, omdat ik jullie zo goed als meeneem in dat leventje van mij, een jaaroverzicht maken. En ook stiekem voor mezelf, om alle hoogtepunten naast elkaar te zetten. 2016 was namelijk een intens jaar. Ik werd verliefd. Ik trotseerde (ongeveer dan, haha) de golven van de Noordzee en Atlantische Oceaan. Slenterde door Londen met een leuk iemand. Viel keihard met de scooter. Begon aan mijn derde jaar. Werd een #girlboss. Kwam mezelf halverwege het jaar tegen. Deed een stapje terug. En ontdekte dat ik veel mooie mensen om me heen heb verzameld de afgelopen 22 jaar. Dit was 2016.

Nog een week en dan is het kerst! Ik blijf de afgelopen tijd maar de cliché-zin 'wat gaat de tijd toch snel!' herhalen. Omdat het gewoon ook zo is. De afgelopen week is ook razend snel gegaan. Ik werkte aan school, ging naar de kerstmarkt en mijn vriend nam mij mee uiteten. Deze week moet ik nog maar twee dagen naar school (haha) en dan heb ik kerstvakantie, YES!