Als 14-jarig meisje kreeg ik van mijn ouders mijn eerste surfplank, een Bic Mini Malibu met bloemetjes uiteraard. Hij moest bij een surfshop nabesteld worden en kwam nét op tijd binnen voordat we met de vouwwagen naar Les Landes, Frankrijk vertrokken. Ik had een camping uitgezocht in Saint-Girons-Plage, want ik wilde per se leren surfen. Nooit wetende dat ik bijna 10 jaar later met het boeken van een vakantie nog steeds (of alweer) rekening hou met de surfspots. Daarom ben ik ook heel blij met het boek dat ik voor mijn verjaardag kreeg: I Love the Seaside. We're here to inspire, so you can go and explore. 

Op 4 december 2012 liep ik met mijn nicht door het centrum van Rotterdam. Na een kleine blogpauze, waren de blogkriebels eerder die week al begonnen. Ik kocht die bewuste middag een nieuwe ketting bij de Zara op advies van mijn nicht. Zo'n eentje die ik zelf nooit zou kopen, dus ik vond hem heel stoer en wilde mijn aankoop ergens delen. En waar is het beter om te delen dan op jouw eigen blog? Juist. En zo begon mijn grootste blogavontuur.

Op dit moment zit ik in een overvolle vertraagde trein richting mijn werk. Het is alweer een tijdje geleden dat ik een blogdagboekje publiceerde. Mijn weken zitten de laatste tijd zo vol, dat ik constant vergeet foto’s te maken. Toch probeerde ik er de afgelopen twee weken aan te denken om afentoe eens een foto te maken. Het resultaat: een blogdagboekje van de afgelopen twee weken! Inclusief een kijkje in het kantoor waar ik werk en een soort shoplog van mijn kerstinkopen.

Op dit moment zit ik na een werkdag met mijn nieuwe onesie van Hunkemöller lui op de bank. Ik heb net wat kaarsjes aangezet om deze regenachtige koude avond toch wat gezelliger te maken en de waterkoker staat aan. Meer dan een maand geleden studeerde ik af en al bijna een maand werk ik bij een heel tof mediabureau. Tijd voor een update. Een enorme switch hoor het eigenlijk te zijn, zo van student naar een fulltime baan. Maar het valt allemaal eigenlijk best wel mee.

Ik begin deze blogpost met een persoonlijk weetje. Ik ben fan van pyjama's. Van die comfi, niet-charmante, warme, wollige pyjama's. Als ik thuis kom dan kleed ik me het liefst zo snel mogelijk om in mijn loungewear. Mijn stapel pyjama-kleding is groter dan mijn stapel shirts. Echt waar. En aangezien het pyjama seizoen weer is begonnen, heb ik een shopping opgesteld met mijn favoriete items!

Ik blog al bijna vijf jaar. VIJF JAAR! En dan te bedenken dat ik eigenlijk al sinds mijn elfde blog. Dat betekent dat ik al ruim 12 jaar actief ben in blogland. In die jaren heb ik heel veel blogpauzes gehouden, heb ik met liefde blogjes geschreven, maar ook met frustratie. Ik heb blogland zien groeien en veranderen. Maar, ik ben nooit echt gestopt. Daarom leek het mij leuk om weer eens een lijstje te maken (Laura Lijstje hier) met waarom ik nog steeds blog.

Een kleine eeuwigheid geleden vroeg ik op Instagram of jullie vragen voor mij hadden. En ja hoor, jullie maakten goed gebruik van de gelegenheid. Deel 1 verscheen direct op mijn blog en jullie bleken nog meer vragen voor mij te hebben. En nee hoor, ik ben niet vergeten om antwoord te geven op alle vragen. Het komt alleen iets later online (lees: 4 maanden later) dan gepland. Oh, wat een slechte blogger ben ik eigenlijk ook.

Al hobbelend zaten wij in een klein busje met 10 andere reizigers die het eiland wilden ontdekken op een makkelijke en goedkope manier. Louis, de tourguide, lulde vijf kwartier in een uur. Frans en Engels door elkaar. Ik was meteen onder de indruk hoe snel hij tussen de talen kon schakelen, maar bedacht me toen dat dit zijn baan was en dat hij vast goed had geoefend. Louis zou ons die dag het westen van het eiland laten zien. En ons vol met weetjes stoppen over de lokale bevolking.

De vorige blogpost is goed gelezen zeg, wow! Ik merk dat iedereen het wel kan waarderen dat ik zo persoonlijk mijn banenjacht deel. Daarom typ ik met liefde weer een nieuwe blogpost over de volgende stap. Want, als je weet wat je wilt, hoe kom je daar dan? Mijn antwoord is: met behulp van je netwerk. Dit heeft mijn namelijk ook geholpen (lees het leuke nieuws onderaan de blogpost maar).

Een maand geleden was ik samen met mijn vriend een weekend op bezoek bij mijn ouders en broertje, die sinds een half jaar in Drenthe wonen. En oh my, ik wist niet dat het daar in het noorden zo'n tweedehands heaven is. Kringloopwinkels zijn daar nog echt hoe kringloopwinkels horen te zijn. Rommelig, smoezelig en in elk hoekje kan wel een schat liggen. Over die schatten gesproken. Per toeval kwamen we de schatkamer van Emmen tegen, de winkel van Eric Wit, genaamd 'De Handel'. En natuurlijk kon de blogger in mij het niet laten om foto's te maken en er een blog over te schrijven.