Hello uit Tsjechië! Ik kan het toch niet laten om niet te bloggen, maar het is amper te doen vanwege het barre en slechte internet. Op dit moment zit ik in een restaurantje en heb ik zojuist stiekem mijn tweede schnitzel van deze vakantie op....

Ik zal jullie nu een heel pijnlijk verhaal gaan vertellen die ik amper aan mijn eigen vriend durfde te vertellen... Een maand geleden nam ik weer eens een bezoekje aan de kringloop, zonder doel, gewoon om wat te neuzen.Ik liep langs de tafel: 'net binnen', en zag een vrouw een heel mooi vloerkleed in haar mandje proppen. Een kelim. Een echte kelim. Snel keek ik even op het prijskaartje: 10 euro. NO WAY. Met een naar onderbuik gevoel liep ik door de kringloop. Mezelf op mijn kop slaande waarom ik niet wat harder had gefietst zodat IK eerder bij die kelim was. Uiteindelijk vond ik dat er maar een ding op zat en ik tikte de desbetreffende vrouw aan op de schouder: 'Pardon mevrouw, mag ik u iets heel brutaals vragen?'. De mevrouw met de Kelim keek verbaasd. 'U weet heel zeker dat u dat kleed gaat kopen?' En het antwoord wat ze gaf was niet waar ik op hoopte... Ach, ik had er tenminste alles aan gedaan.

Zo jongens en meisjes, dames en heren. Ik leef nog. Na een kleine paar dagen niets aan mijn blog gedaan te hebben krijg ik een beetje afkickverschijnselen. Maar tóch kan ik niks inhoudelijks of nuttigs uit mijn vingers krijgen. Ik heb al wel wat concepten...