Jeetje, weer maandag. De weken gaan nu wel achterlijk snel... Voor je het weet is het weer kerst! Afgelopen week had reisde ik veel naar Amsterdam voor mijn studie, introduceerde ik mijn eerste 'coverbanner' en had ik ontzettende zin om te shoppen. Ik heb al een tijdje geen blogdagboekje gemaakt, dus het aantal foto's valt nog een heel klein beetje tegen, haha!
Op maandagavond liepen we door Ayutthaya van met de vraag waar we de volgende dag heen zouden gaan, we hadden het daar immers wel gezien. Toen we de lobby van ons hotel binnenliepen, keken we eens goed naar wat het hotel aanbood. Daar stond ook een minivan naar Kanchanaburi tussen. Snel pakten we onze telefoons erbij om te kijken of dat leuk was en besloten mee te gaan met de minivan. S. zocht dit keer het hotel uit via Tripadvisor (daar is hij een held in, echt waar), wat fantastisch bleek te zijn. Het resort heette Thai Garden Inn en de staff was echt ontzettend vriendelijk!
Voor de zoveelste keer kwam ik dit té dure notitieboekje tegen op het wereldwijde web. Iedere keer dat ik hem zag dacht ik: OEF! DIE PRIJS! En dan klikte ik gauw weer door naar iets anders. Heel wijs vond ik dat van mezelf. Toch kocht ik hem een maand geleden. Ik had net besloten dat ik meer moest gaan schrijven, ook buiten mijn blog en portfolio's voor school om. Alle notitieboekjes die ik tegenkwam vond ik niet geschikt om in te beginnen, want die zou ik toch zat zijn na een week. Dus zat er maar één ding op hè?
Ongeveer 10 jaar geleden (wauw, ik word oud) ging ik voor het eerst naar een echte vlindertuin. Samen met mijn vader zat ik een paar uur in de auto richting Zeeland, want dat was toen de dichtstbijzijnde vlindertuin. Serieus, ik had de tijd van mijn leven. We maakten veel foto's en er kwamen zelfs een paar vlinders op mij zitten. Een paar maanden later (of een jaar? Het is alweer 10 jaar geleden hoor, haha) vertelde mijn tante dat er in Leidschendam een vlindertuin werd gebouwd. Daar moest ik heen!
Honeys, I'm home! Na twee weken reizen door Thailand en daar mijn 21e verjaardag gevierd te hebben, is het weer tijd voor de realiteit. Dat betekent: naar school, huiswerk maken, werken én bloggen. Bloggen over  mijn avonturen in Thailand dus, hoera!
Op mijn 16e verjaardag liep ik in mijn pyjama en ochtendhoofd de trap af naar beneden. Mijn ouders stonden als echte paparazzi klaar met de camera en videocamera. ‘Ojee, ik zie er niet uit!’ dacht ik nog. En ik probeerde mijn gezicht te bedekken. Ik liep de huiskamer in en daar stond ‘ie: de witte Sym Mio waar ik weken geleden op aan het bieden was, maar toch was verkocht aan iemand anders. Mijn ouders dus. Ze hadden hem stiekem bij vrienden gestald en afgewacht tot het 2 september was. Jullie hadden mijn gezicht moeten zien (nou ja, of toch ook weer niet).