Op zondagmiddag een fijne strandwandeling maken met vriendlief. En dan lachen omdat we vergaten dat we het hele eind nog terug moesten lopen. En daarna samen de feel-goodmovie 'The Intern' kijken. En hierdoor mijn motivatie om zelf zo snel mogelijk een mini-bedrijf op te starten weer terug te krijgen. En hiervoor op een donderdagochtend de plannen maken. Mijn ouders die maar met goed en spannend nieuws blijven komen. Zonnebloemen zien staan bij de bloemenwinkel naast je werk. Dat mijn ouders elkaar al 30 jaar + 1 dag kennen. De nieuwe 'Psychologie Magazine' lezen en spontaan bedenken dat ik later ook wel voor dit blad zou willen schrijven.
Wat waren de afgelopen weken hectisch! Ik ben verhuisd, ik stond veel ingeroosterd op mijn werk bij de bakker, werd ondertussen ook nog goed verkouden en ik was twee dagen bij de marine in Den Helder (ja echt). Oh, en tussendoor studeerde ik ook nog een soort van. De beloofde comeback schoot er dus een beetje bij in, maar ik ga weer proberen om eens in de week of twee weken een blogdagboekje online te zetten. Nu het weer zomer wordt, staan er steeds meer leuke dingen op de planning die de moeite waard zijn om te delen! Hou je vast, want ik ga mijn avonturen van de afgelopen drie weken delen... Succes met scrollen!
Eigenlijk ben ik helemaal geen vrouw van de klok, maar oh wat zou ik dat graag willen. Ik kwam (kom) vaker te laat dan te vroeg en daar baal ik van. Hoe het komt dat ik niet op tijd kan komen? Geen idee. Nou ja, eigenlijk wel nu ik er zo over nadenk. Als ik werkcollege heb, vind ik het altijd een prima idee om 10 minuten voordat ik weg moet nog een kopje thee te zetten. En rustig op te drinken. Zonder op de tijd te letten. Zo ook nu, ik moet over drie kwartier weg en ik zit nog rustig in mijn pyjama én make-uploos een blogje te schrijven. Juist, Lau. Juist.
Hier ben ik weer! Ik ben helemaal klaar met die stilte op mijn blog. Het werd weer eens tijd dat ik de zoveelste poging deed om achter mijn laptop te kruipen, WordPress op te starten en om een blogje te tikken. Ik heb zóveel meegemaakt en er is zoveel veranderd de afgelopen maanden, dat ik jullie één groot kletspraatje verschuldigd ben. Anders kan ik gewoon niet mijn blog weer oppakken (want dat is het plan ja, haha). Pak een kop thee of koffie erbij (maar kijk uit dat je het niet over je laptop heen gooit, want dat deed ik vorige week (lang leve Laura-acties)) en het liefst een roze koek om  in de sfeer te komen.
De schrijf-/bloginspiratie is ver te zoeken de laatste tijd. De woorden zitten wel in mijn hoofd, maar krijg ik niet op papier of op het beeldscherm van mijn laptop. En dat terwijl ik altijd zo zen en gelukkig word van een potje woordenkotsen (ah, dat klinkt echt smakelijk hè? Hihi. Forgive me). Ik denk dit probleem gewoon tussen mijn oren zit, het geen inspiratie hebben. Ik denk dat ik gewoon moet typen (net zoals ik nu doe) en mijn pen erbij moet pakken en in mijn Traveler's Notebook moet gaan schrijven. En dat dan de woorden vanzelf komen. Ja, dat is mijn doel van deze maand. Vaker schrijven, want ik vind het niet voor niets zo leuk.
Met een goed gevulde boodschappentas fietste ik wat onhandig door het centrum van Leiden naar mijn eigen studentenstulpje. Ik was aan het opletten dat de tas niet zou scheuren (want dat gebeurt mij te vaak, zelfs met 'stevige' canvastasjes) en ondertussen was ik ook nog bezig met het ontwijken van fietsers die aan de verkeerde kant van de weg reden. Een hele uitdaging hoor, dat fietsen door de stad. Haha. Het zonnetje scheen en er zaten zelfs al mensen op terrasjes. Ik moest er zelf niet aan denken om in die kou (het was ook koud ja) op het terras te zitten. Maar, met een dikke winterjas, 10 dekentjes een een hele grote kop thee moet het wel lukken denk.  Oké, ik dwaal weer af.