Zien jullie mijn beloning liggen voor tijdens het studeren? Zandkoekjes! De afgelopen weken ben ik zo hard bezig geweest, dat ik heel erg blij ben dat ik aanstaande donderdag het laatste tentamen heb. Al die tentamens en deadlines begin ik nu wel zat te worden. Ik hoop daarom ook kei-hard dat ik alles in één keer gehaald heb. De afgelopen week gebeurde er niet veel bijzonders, ik twijfelde zelfs of ik wel genoeg foto's had voor een blogdagboekje. Maar, anders is het hier ook zo stil hè.
Afgelopen week sloot ik mezelf op om te leren voor de tentamens en om alle deadlines te halen. Vandaar dat het ook wat stiller (eigenlijk muisstil) is op mijn blog en dit blogdagboekje een dag later online komt. Maar, tussen het studeren door gebeurden er ook allemaal leuke en spannende dingen!
Al 10,5 jaar drop ik verhaaltjes en blogjes op het internet en al 4 jaar blog ik op Ooh La Lau. Daarom vind ik het wel de hoogste tijd om met wat leuke feitjes te strooien. Dingen die jij misschien nog niet van mij wist. Of wel, als je mij persoonlijk kent óf een oplettende lezer bent.
Oké oké, het is geen pompoenseizoen meer natuurlijk. Maar mijn ouders hadden nog 3 pompoenen in huis liggen, waar ze niks mee doen en gaan doen. Een vriendin kwam afgelopen vrijdag pompoensoep maken en het recept is té lekker om niet te delen. Er was zo veel over, dat ik er nog twee dagen van gesmuld heb tijdens de lunch.
De vakantie zit er helaas al weer op. Vandaag moet ik alweer naar Amsterdam voor de laatste college's van het semester. Daarna wordt het bikkelen, bikkelen en nog meer bikkelen voor alle (her)tentamens en deadlines. Gelukkig heb ik genoeg leuke dingen gedaan in de vakantie en ben ik genoeg uitgerust, zodat ik er weer flink tegenaan kan! Afgelopen week zat ik in Brugge, rommelde ik in mijn kamer en zag ik de nieuwe boerderij van mijn ouders voor het eerst.
Onze koffers rolden over de klinkertjes. We liepen langs groepjes toeristen met selfiesticks. We liepen langs koetsen waar gezinnen bewonderend om zich heen keken. We zagen zwanen rondzwemmen in het Minnewater en keken zelf ook bewonderend rond. Snel keken we van onze kaart naar de straatnamen op de muren van de schattige huizen. ‘Is het hier al?’ zei jij. ‘Ja! Bijna!’ zei ik enthousiast terwijl ik de koffer weer achter me aan trok.