Nieuw huis, nieuwe huisgenootjes! Nou eigenlijk stiekem niet, want deze fluffy huisgenootjes wonen inmiddels al twee maanden bij mij. Al 3 jaar lang wilde ik cavia’s adopteren (de oplettende bloglezer heeft me er vaker over gehoord). Ik kon in de woningen waar ik de afgelopen jaren heb gewoond, helaas geen katten houden. Dus had ik mijn zinnen gezet op cavia’s. Maar nooit vond ik het het goede moment. En was het niet suf om knaagdieren te houden in je twenties?
Jullie willen niet weten hoe vaak ik de afgelopen maanden mijn laptop heb opengeklapt om hem na vijf minuten weer dicht te klappen. Vragen als 'Ben ik echt klaar met bloggen?' 'Is mijn blogtijdperk echt voorbij?' en 'Vind ik het echt niet meer leuk?' kwamen allemaal voorbij in die vijf minuten dat ik elke keer achter mijn laptop zat. En ook daarbuiten. Maar weet je, I blame the summer. Ik heb ineens weer even blogkriebels op deze mooie donderdagavond in september. Dus ram ik even lekker op het toetsenbord, want jullie zijn vast nieuwsgierig hoe het gaat in mijn leventje.
Jullie weten hoe graag (en hoe vaak) ik mijn interieur verander hè? En jullie weten dat ik in een mini-huisje woon hè? Nou, dan weten jullie vast ook dat ik op een gegeven moment alle opties qua indeling heb gehad. En om nou alsmaar nieuwe meubels te kopen vind ik ook wat te zot.  Ik wil namenlijk toch echt meer gaan sparen de komende tijd... Maar, jongens en meisjes. Ik heb iets ontdekt waarmee ik makkelijk en snel de sfeer van mijn interieur kan veranderen: posters verwisselen.
Tadaaa... Terug van weggeweest: het blogdagboekje! Afgelopen week heb ik extra goed opgelet dat ik van alle leuke dingen en momenten een foto maak, zodat ik dit op mijn blog kan delen. And this is the result! En misschien is dit ook een fijne stok achter mijn deur om wat frequenter te gaan bloggen. Want ja, ik mis bloggen én ik mis alle leuke en gezellige reacties van iedereen. Vaker bloggen dus.
Het is zaterdagochtend. Ik ben weer eens niet tevreden met de huidige indeling van mijn woning. Dat ene hoekje oogt te donker... Waarom heb ik ook alweer die poster daar gehangen? Oh en ook de kussens moeten anders. En de belichting dan? Kan die anders? Eens in de zoveel weken is dit vaste prik...Waarschijnlijk heb ik dat van mijn moeder meegekregen. Die veranderde ook eens in het half jaar de indeling van de woonkamer (en doet dat volgens mij nog steeds, haha).
Of ik blogs ga schrijven over Sri Lanka? Dat is bijna hetzelfde als je aan mij vraagt of ik een roze koek wil. Het antwoord is: JA! Nu ik eindelijk over mijn jetlag heen ben én het op het moment van schrijven weekend is, kan ik tijd maken om mijn eerste blogpost over Sri Lanka te schrijven. In dit deel: Hikkaduwa en Weligama.