Kennen jullie dat gevoel wanneer er een gelukskriebeltje door je lichaam heen gaat? Zo'n gevoel van 'is this is real and is happening right now!?'. Knijp me even digitaal, want ik heb dit gevoel de afgelopen weken al vaak mogen ervaren.
'Mam, pap, ik begin steeds meer op jullie te lijken', zei ik een tijd geleden toen ik een Landrover toch wel heel gaaf vond. 'Maar ik koop echt nog geen bergschoenen'. Het is echt zo, ik begin steeds meer op mijn moeder te lijken. Ook qua uiterlijk. Ik ben de blonde en kleine versie van mijn moeder. Voor moederdag leek het mij leuk om een blogpost te maken van een paar lessen die ik van mijn lieve moeder heb geleerd.
Oké oké, het is toch wel lastig om dit blogdagboekje op vaste dagen te schrijven. Zeker als ik het ook nog eens in mijn hoofd krijg om mijn lay-out te veranderen (wat vinden jullie ervan!?!?). Ik was mijn gridlayout helemaal zat en wilde terug naar een standaard bloglayout. Op de een of andere manier krijg ik daar meer zo’n fijn ouderwets bloggevoel bij. So I’m happy! Ook met mijn nieuwe logo!
Afgelopen week kwam ik tijdens een opruim-bui een boekje tegen. Het was het boekje van 'Flow' met daarin 1000 vragen aan jezelf. Dit boekje heb ik denk al 5 jaar, maar ik heb er nooit is mee gedaan. Altijd dacht ik: dit komt nog eens van pas! En ineens werd het boekje een inspiratiebron voor een blogpost.
Hebben jullie ook altijd veel meer inspiratie na een vakantie of reis? Ik heb dat bijna altijd. Alleen was het na mijn surfvakantie in Sri Lanka minder dan normaal. Tot nu. Ineens (terwijl ik in de trein zit) borrel ik van de inspiratie om doelen op te stellen voor de rest van het nieuwe jaar. En daar moet ik natuurlijk een blogpost over schrijven, samen met wat andere kletspraat-onderwerpen.
Ik val meteen maar met de deur in huis. Ik ben redelijk streng voor mezelf. Alles moet zo perfect mogelijk. Alles moet op rolletjes lopen. En alles moet zo snel mogelijk geregeld worden. Gebeurt dit niet? Dan voelt het verkeerd en stom. Je zou dit ook wel perfectionistisch kunnen noemen, al vind ik dat in dit geval niet de juiste bewoording. De laatste dagen vraag ik mezelf af: van wie moet dat dan? Dat alles zo goed mogelijk moet lopen? Vergeten we niet te genieten?