Ik val meteen maar met de deur in huis. Ik ben redelijk streng voor mezelf. Alles moet zo perfect mogelijk. Alles moet op rolletjes lopen. En alles moet zo snel mogelijk geregeld worden. Gebeurt dit niet? Dan voelt het verkeerd en stom. Je zou dit ook wel perfectionistisch kunnen noemen, al vind ik dat in dit geval niet de juiste bewoording. De laatste dagen vraag ik mezelf af: van wie moet dat dan? Dat alles zo goed mogelijk moet lopen? Vergeten we niet te genieten?
Op 4 december 2012 liep ik met mijn nicht door het centrum van Rotterdam. Na een kleine blogpauze, waren de blogkriebels eerder die week al begonnen. Ik kocht die bewuste middag een nieuwe ketting bij de Zara op advies van mijn nicht. Zo'n eentje die ik zelf nooit zou kopen, dus ik vond hem heel stoer en wilde mijn aankoop ergens delen. En waar is het beter om te delen dan op jouw eigen blog? Juist. En zo begon mijn grootste blogavontuur.
Op dit moment zit ik in een overvolle vertraagde trein richting mijn werk. Het is alweer een tijdje geleden dat ik een blogdagboekje publiceerde. Mijn weken zitten de laatste tijd zo vol, dat ik constant vergeet foto’s te maken. Toch probeerde ik er de afgelopen twee weken aan te denken om afentoe eens een foto te maken. Het resultaat: een blogdagboekje van de afgelopen twee weken! Inclusief een kijkje in het kantoor waar ik werk en een soort shoplog van mijn kerstinkopen.
Op dit moment zit ik na een werkdag met mijn nieuwe onesie van Hunkemöller lui op de bank. Ik heb net wat kaarsjes aangezet om deze regenachtige koude avond toch wat gezelliger te maken en de waterkoker staat aan. Meer dan een maand geleden studeerde ik af en al bijna een maand werk ik bij een heel tof mediabureau. Tijd voor een update. Een enorme switch hoor het eigenlijk te zijn, zo van student naar een fulltime baan. Maar het valt allemaal eigenlijk best wel mee.
Ik blog al bijna vijf jaar. VIJF JAAR! En dan te bedenken dat ik eigenlijk al sinds mijn elfde blog. Dat betekent dat ik al ruim 12 jaar actief ben in blogland. In die jaren heb ik heel veel blogpauzes gehouden, heb ik met liefde blogjes geschreven, maar ook met frustratie. Ik heb blogland zien groeien en veranderen. Maar, ik ben nooit echt gestopt. Daarom leek het mij leuk om weer eens een lijstje te maken (Laura Lijstje hier) met waarom ik nog steeds blog.
Een kleine eeuwigheid geleden vroeg ik op Instagram of jullie vragen voor mij hadden. En ja hoor, jullie maakten goed gebruik van de gelegenheid. Deel 1 verscheen direct op mijn blog en jullie bleken nog meer vragen voor mij te hebben. En nee hoor, ik ben niet vergeten om antwoord te geven op alle vragen. Het komt alleen iets later online (lees: 4 maanden later) dan gepland. Oh, wat een slechte blogger ben ik eigenlijk ook.