De vorige blogpost is goed gelezen zeg, wow! Ik merk dat iedereen het wel kan waarderen dat ik zo persoonlijk mijn banenjacht deel. Daarom typ ik met liefde weer een nieuwe blogpost over de volgende stap. Want, als je weet wat je wilt, hoe kom je daar dan? Mijn antwoord is: met behulp van je netwerk. Dit heeft mijn namelijk ook geholpen (lees het leuke nieuws onderaan de blogpost maar).

Zoals jullie al weten ben ik (als het goed is) bijna afgestudeerd en ben ik nu bezig met de volgende stap: het zoeken van een baan dat bij mij past. Sonja van Her Human Universe vroeg aan mij of ik het proces met jullie wil delen. Dat vond ik niet eens zo'n slecht plan. Mij lijkt het leuk om open en eerlijk te vertellen hoe ik op zoek ga naar mijn nieuwe uitdaging. Naar mijn eerste echte grote mensen baan. Daarom begin ik bij het begin. Erachter komen wie ik ben, wat ik kan en wat ik wil. En natuurlijk hoe ik dat heb gedaan.

De regen tikt tegen de ramen en ik maak ondertussen mijn huis gezelliger. Het wordt tijd om het o-zo-bekende 'hygge' in te voeren. Ik woon namelijk in een iet wat donkere woning. Vooral 's avonds merk ik dat het sneller donker wordt dan in mijn oude studentenkamer in Leiden, waar ik de zon zag ondergaan in de avond. Ik zet dus elke avond wat kaarsjes aan, heb een fijne sfeerlamp gekocht bij een hele leuke winkel en ga nog op zoek naar een leuk kleedje voor op de bank. Nu ik mijn huis 'hygge' heb gemaakt, is het tijd voor een onsamenhangend kletspraatje. Zoals jullie van mij gewend zijn.

Ik word wakker en vind dat het tijd is om een blogdagboekje te tikken bij het ontbijt. Zo gezegd, zo gedaan. Ik laat mijn lieve bloglezers en -lezeressen natuurlijk graag zien dat ik een nieuwe lamp heb gekocht, naar Soldaat van Oranje ben geweest, ik wandelde in mijn achtertuin en visite had van de kat van de buren. En dát naast mijn 40-urige werkweek op kantoor, het schrijven van mijn scriptie en het afronden van mijn stage.

Precies een maand geleden kwamen mijn vriend en ik terug van het mooie eiland Madeira. Vier dagen langer dan gepland, lees mijn interview met het Leidsch Dagblad en het AD maar. Het was een bijzonder mooie vakantie en het eiland heeft ons verrast. Daarom maak ik een travel journal om jullie mee te nemen naar het mooie Portugese eiland Madeira. Uiteraard met heel veel vakantiekiekjes. Ik neem jullie in dit eerste deel mee naar de hoofdstad van het eiland: Funchal. Hier zijn we drie keer geweest. Eigenlijk twee, maar vanwege de vertraging zijn we nog een keer die kant op gegaan. Je moet toch wat hè?

Waar de meeste bloggers hun blogdagboek op een vaste dag publiceren, ben ik lekker eigenwijs en publiceer ik hem wanneer ik zin en tijd heb. Nu dus! Afgelopen week was ik veel bezig met de voorbereidingen voor mijn verjaardagsfeestjes, liep ik (zo goed als) ongetraind 5km in een hardloopwedstrijd, gaf na 5 jaar weer een feestje voor vrienden en vierde mijn verjaardag met familie! Het was eigenlijk één groot verjaardagsweekend.

Eindelijk maak ik even tijd om te bloggen. Afstuderen kost namelijk stiekem best veel tijd. Ik maak de laatste tijd gelukkig wel veel leuke dingen mee, dus er moeten weer blogdagboekjes geschreven worden. Vind ik dan. Want het is fijn om overzichtjes te maken met de leuke momentjes van een week. Afgelopen week heb ik gesurft tijdens zonsondergang, haalde ik mijn eindassessment en danste ik op Oranjerock. Oh, én ik ben bijna jarig (zaterdag!). Feest!

Het nummer van de Beach Boys - Surfin' U.S.A. komt uit mijn speakers en het het zonnetje schijnt buiten. Het ruikt hier naar zonnebrand en overal in mijn huis ligt zand. Het is de eerste dag van mijn vakantie. Ik heb drie weken vrij genomen; ik was er namelijk aan toe. Het afstuderen/stagelopen/werken tegelijk is eigenlijk best vermoeiend. Dat is ook de reden waarom mijn blog eigenlijk een beetje plat ligt. Het werd een beetje een verplichting. Maar, nu heb ik tijd om op te laden en vooral om leuke dingen te doen! En het is uiteraard ook tijd voor een kletspraatje op mijn blog.

Al een tijdje wilde ik een Q&A houden. Maar deze onzekere blogger durfde niet. Wat als niemand vragen zou stellen? Of alleen maar stomme vragen? Vorige week woensdagavond dacht ik: I don't care. Ik doe het gewoon. En zo geschiedde. En jullie stelde echt super leuke vragen op Instagram (en mega-grappige (van je vrienden moet je het namelijk hebben)). Aangezien jullie zo veel leuke vragen stelden, heb ik de antwoorden opgedeeld in twee delen. Hierbij deel 1!

Dit is mijn vijfde keer verhuizen in precies vijf jaar tijd. Maar dat maakte de spanning er niet minder op, want ik ben voor het eerst echt helemaal op mezelf gaan wonen. De tijd van huisgenoten de schuld geven van rommel is voorbij. Alles is mijn eigen verantwoordelijkheid. Drie weken geleden attendeerde een vriendinnetje mij erop dat er een kleine zelfstandige woning vrijkwam in het kustdorp waar ik opgegroeid ben. Ik had namelijk al meerdere malen aangegeven dat ik daar graag naar terug zou willen verhuizen na mijn afstuderen.