Jullie willen niet weten hoe vaak ik de afgelopen maanden mijn laptop heb opengeklapt om hem na vijf minuten weer dicht te klappen. Vragen als 'Ben ik echt klaar met bloggen?' 'Is mijn blogtijdperk echt voorbij?' en 'Vind ik het echt niet meer leuk?' kwamen allemaal voorbij in die vijf minuten dat ik elke keer achter mijn laptop zat. En ook daarbuiten. Maar weet je, I blame the summer. Ik heb ineens weer even blogkriebels op deze mooie donderdagavond in september. Dus ram ik even lekker op het toetsenbord, want jullie zijn vast nieuwsgierig hoe het gaat in mijn leventje.

Jullie weten hoe graag (en hoe vaak) ik mijn interieur verander hè? En jullie weten dat ik in een mini-huisje woon hè? Nou, dan weten jullie vast ook dat ik op een gegeven moment alle opties qua indeling heb gehad. En om nou alsmaar nieuwe meubels te kopen vind ik ook wat te zot.  Ik wil namenlijk toch echt meer gaan sparen de komende tijd... Maar, jongens en meisjes. Ik heb iets ontdekt waarmee ik makkelijk en snel de sfeer van mijn interieur kan veranderen: posters verwisselen.

Tweede pinksterdag. Ik luisterde naar de roodborstjes die boven mijn hoofd een vrolijk liedje aan het zingen waren. Ik stond even stil om ze te spotten, maar tevergeefs. Óf ik heb mega slechte ogen óf die vogeltjes kunnen zich heel goed verstoppen. *klik* Verbaasd keek ik op uit mijn dagdroom. Oh ja, ik was outfitfoto’s aan het maken voor mijn blog.

'Mam, pap, ik begin steeds meer op jullie te lijken', zei ik een tijd geleden toen ik een Landrover toch wel heel gaaf vond. 'Maar ik koop echt nog geen bergschoenen'. Het is echt zo, ik begin steeds meer op mijn moeder te lijken. Ook qua uiterlijk. Ik ben de blonde en kleine versie van mijn moeder. Voor moederdag leek het mij leuk om een blogpost te maken van een paar lessen die ik van mijn lieve moeder heb geleerd.

Oké oké, het is toch wel lastig om dit blogdagboekje op vaste dagen te schrijven. Zeker als ik het ook nog eens in mijn hoofd krijg om mijn lay-out te veranderen (wat vinden jullie ervan!?!?). Ik was mijn gridlayout helemaal zat en wilde terug naar een standaard bloglayout. Op de een of andere manier krijg ik daar meer zo’n fijn ouderwets bloggevoel bij. So I’m happy! Ook met mijn nieuwe logo!

Halverwege maart ben ik met mijn vriend een lang weekend naar Boedapest geweest. Ik was net 2 weken terug uit Sri Lanka en mijn vriend was net een week thuis van 2,5 maand varen. We boekten gunstige vliegtickets, zodat ik direct na mijn werk naar Schiphol kon en een fijne Airbnb. En Boedapest heeft ons verrast. Wat een megamooie stad. Serieus! Hier wil ik zeker weer een keer naar terug (maar dan met warmer weer, want brrr wat wat het koud).

Tadaaa... Terug van weggeweest: het blogdagboekje! Afgelopen week heb ik extra goed opgelet dat ik van alle leuke dingen en momenten een foto maak, zodat ik dit op mijn blog kan delen. And this is the result! En misschien is dit ook een fijne stok achter mijn deur om wat frequenter te gaan bloggen. Want ja, ik mis bloggen én ik mis alle leuke en gezellige reacties van iedereen. Vaker bloggen dus.

Het is zaterdagochtend. Ik ben weer eens niet tevreden met de huidige indeling van mijn woning. Dat ene hoekje oogt te donker... Waarom heb ik ook alweer die poster daar gehangen? Oh en ook de kussens moeten anders. En de belichting dan? Kan die anders? Eens in de zoveel weken is dit vaste prik...Waarschijnlijk heb ik dat van mijn moeder meegekregen. Die veranderde ook eens in het half jaar de indeling van de woonkamer (en doet dat volgens mij nog steeds, haha).