Met verse frisse moed ga je altijd het nieuwe jaar tegemoet (dat rijmt). Op 1 januari (of 2, dat ligt een beetje aan je nieuwjaarskater) neem je vol energie allerlei nieuwe dingen voor om dit jaar te doen. Nou, ik niet. Ik had niet eens tijd voor goede voornemens, want, er veranderde een hoop in mijn leventje afgelopen maand.
Deze blogpost verscheen eerder op getsalty.nl  Als ik in de zee of de oceaan lig, lijkt de tijd stil te staan. Ik maak me nergens druk over en alle dagelijkse zorgen was ik weg met elke wipe-out en elke golf waarin ik gespoeld word. Toch is het soms wel handig om op de tijd te letten, zeker als je gewoon een baan hebt. Omdat ik niet altijd op de kerkklokken kan kijken hoe laat het is, was het tijd voor een waterdicht horloge. En het werd een surfhorloge. De Nixon Siren SS.
Nieuw huis, nieuwe huisgenootjes! Nou eigenlijk stiekem niet, want deze fluffy huisgenootjes wonen inmiddels al twee maanden bij mij. Al 3 jaar lang wilde ik cavia’s adopteren (de oplettende bloglezer heeft me er vaker over gehoord). Ik kon in de woningen waar ik de afgelopen jaren heb gewoond, helaas geen katten houden. Dus had ik mijn zinnen gezet op cavia’s. Maar nooit vond ik het het goede moment. En was het niet suf om knaagdieren te houden in je twenties?
Kennen jullie dat gevoel wanneer er een gelukskriebeltje door je lichaam heen gaat? Zo'n gevoel van 'is this is real and is happening right now!?'. Knijp me even digitaal, want ik heb dit gevoel de afgelopen weken al vaak mogen ervaren.
Jij en ik kunnen er écht niet meer omheen. Het is herfst. Mijn winterdekbed is uit de kast gehaald, mijn sjaal heb ik al dankbaar om mijn nek gehad en mijn dikkere surfpak hangt al klaar. Tijd om de herinneringen van de zomer op te slaan en ons klaar te maken voor de kou. Maar, dat betekent niet dat we de 'aloha-vibes' ook weg moeten stoppen samen met onze bikini's. Nee, we nemen ze gewoon mee naar het volgende seizoen. Maar dan met een warm en wollig tintje. Ik help jullie wel aan inspiratie.
Jullie willen niet weten hoe vaak ik de afgelopen maanden mijn laptop heb opengeklapt om hem na vijf minuten weer dicht te klappen. Vragen als 'Ben ik echt klaar met bloggen?' 'Is mijn blogtijdperk echt voorbij?' en 'Vind ik het echt niet meer leuk?' kwamen allemaal voorbij in die vijf minuten dat ik elke keer achter mijn laptop zat. En ook daarbuiten. Maar weet je, I blame the summer. Ik heb ineens weer even blogkriebels op deze mooie donderdagavond in september. Dus ram ik even lekker op het toetsenbord, want jullie zijn vast nieuwsgierig hoe het gaat in mijn leventje.