Laura Hélène | Een blog over een 22-jarige studente, beginnend surfster en vintage liefhebber.
Laura Helene is een persoonlijke lifestyleblog over een 22-jarige studente. Mijn blog is sinds 2012 uitgegroeid tot mijn online dagboekje waarop ik schrijf over mijn avonturen, reizen, recepten, kringlooptips, hotspots, mode-uitbarstingen en persoonlijke verhalen.
blog, lifestyleblog, personal lifestyleblog, recepten, reizen, Laura Helene, oohalalau, kringlooptips, budget, student, goedkope recepten, hotspots, Leiden
5
home,paged,page-template,page-template-blog-masonry-date-in-image,page-template-blog-masonry-date-in-image-php,page,page-id-5,paged-9,page-paged-9,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-10.1.1,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive
    Sorry, no posts matched your criteria.
Ik ben een sucker voor dingen met een verhaal. Mijn huisje staat niet voor niets vol met vintage en tweedehands rommeltjes die ik hier een daar op de kop getikt heb. Ze hebben namelijk (bijna) allemaal een verhaal. Toen ik benaderd werd door Sukhi wilde ik ook meteen het verhaal achter hun producten weten, want die onderzetters van mij hebben dat!
‘Oké, daar gaat ie. Hij moet een kwartier onder water blijven…’ dacht ik hardop toen ik de wasbak liet vollopen voor de laatste test van de waterdichte telefoonhoes van Dog & Bone. Het was best spannend om mijn Iphone onder water te dompelen in een wasbak in Thailand. Wat nou als hij lek gaat? Dan zijn al mijn foto’s weg en kan ik helemaal niet meer contact hebben met het thuisfront!
  Ik en tijdschriften zijn onafscheidelijk. Ook al is er een grote verschuiving gaande naar online magazines en hebben tijdschriften het moeilijk, blijf ik ze regelmatig kopen (als mijn portemonnee het toestaat dan). Als ik een tijdschrift lees kan ik echt even lekker ontspannen en dat kan ik niet altijd met een online magazine. Kop thee en een grote roze koek erbij en dan kan ik echt genieten! Daarom wilde ik jullie graag vertellen over mijn (te kleine) stapel tijdschriften.
Jeetje, weer maandag. De weken gaan nu wel achterlijk snel... Voor je het weet is het weer kerst! Afgelopen week had reisde ik veel naar Amsterdam voor mijn studie, introduceerde ik mijn eerste 'coverbanner' en had ik ontzettende zin om te shoppen. Ik heb al een tijdje geen blogdagboekje gemaakt, dus het aantal foto's valt nog een heel klein beetje tegen, haha!
Op maandagavond liepen we door Ayutthaya van met de vraag waar we de volgende dag heen zouden gaan, we hadden het daar immers wel gezien. Toen we de lobby van ons hotel binnenliepen, keken we eens goed naar wat het hotel aanbood. Daar stond ook een minivan naar Kanchanaburi tussen. Snel pakten we onze telefoons erbij om te kijken of dat leuk was en besloten mee te gaan met de minivan. S. zocht dit keer het hotel uit via Tripadvisor (daar is hij een held in, echt waar), wat fantastisch bleek te zijn. Het resort heette Thai Garden Inn en de staff was echt ontzettend vriendelijk!
Voor de zoveelste keer kwam ik dit té dure notitieboekje tegen op het wereldwijde web. Iedere keer dat ik hem zag dacht ik: OEF! DIE PRIJS! En dan klikte ik gauw weer door naar iets anders. Heel wijs vond ik dat van mezelf. Toch kocht ik hem een maand geleden. Ik had net besloten dat ik meer moest gaan schrijven, ook buiten mijn blog en portfolio's voor school om. Alle notitieboekjes die ik tegenkwam vond ik niet geschikt om in te beginnen, want die zou ik toch zat zijn na een week. Dus zat er maar één ding op hè?
Ongeveer 10 jaar geleden (wauw, ik word oud) ging ik voor het eerst naar een echte vlindertuin. Samen met mijn vader zat ik een paar uur in de auto richting Zeeland, want dat was toen de dichtstbijzijnde vlindertuin. Serieus, ik had de tijd van mijn leven. We maakten veel foto's en er kwamen zelfs een paar vlinders op mij zitten. Een paar maanden later (of een jaar? Het is alweer 10 jaar geleden hoor, haha) vertelde mijn tante dat er in Leidschendam een vlindertuin werd gebouwd. Daar moest ik heen!
Honeys, I'm home! Na twee weken reizen door Thailand en daar mijn 21e verjaardag gevierd te hebben, is het weer tijd voor de realiteit. Dat betekent: naar school, huiswerk maken, werken én bloggen. Bloggen over  mijn avonturen in Thailand dus, hoera!
Op mijn 16e verjaardag liep ik in mijn pyjama en ochtendhoofd de trap af naar beneden. Mijn ouders stonden als echte paparazzi klaar met de camera en videocamera. ‘Ojee, ik zie er niet uit!’ dacht ik nog. En ik probeerde mijn gezicht te bedekken. Ik liep de huiskamer in en daar stond ‘ie: de witte Sym Mio waar ik weken geleden op aan het bieden was, maar toch was verkocht aan iemand anders. Mijn ouders dus. Ze hadden hem stiekem bij vrienden gestald en afgewacht tot het 2 september was. Jullie hadden mijn gezicht moeten zien (nou ja, of toch ook weer niet).