Laura Hélène | Een blog over een 22-jarige studente, beginnend surfster en vintage liefhebber.
Laura Helene is een persoonlijke lifestyleblog over een 22-jarige studente. Mijn blog is sinds 2012 uitgegroeid tot mijn online dagboekje waarop ik schrijf over mijn avonturen, reizen, recepten, kringlooptips, hotspots, mode-uitbarstingen en persoonlijke verhalen.
blog, lifestyleblog, personal lifestyleblog, recepten, reizen, Laura Helene, oohalalau, kringlooptips, budget, student, goedkope recepten, hotspots, Leiden
5
home,page-template,page-template-blog-masonry-date-in-image,page-template-blog-masonry-date-in-image-php,page,page-id-5,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-10.1.1,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive
    Sorry, no posts matched your criteria.
Vroeger hè, toen blogland nog als blogland voelde. Toen samenwerkingen en gesponsorde blogpost nog als bijzonder werden gezien, in plaats van een manier om je succes aan te duiden. Toen ik nog bijna om de dag een blog postte. Toen was ik queen Kringloop. Eens in de maand deed ik een kringlooptour, op zoek naar schatten. Ik ontwierp de 'Ik-houd-van-meuk tag', die door heel veel leuke bloggers was overgenomen. En ik ging regelmatig naar de IJhallen. Totdat ik ineens de tweedehands-vibe kwijt was. Ik ging niet meer naar kringlopen, zag niets meer in bijzondere spullen. Het was gewoon op. Tot vorige week. Toen ik EINDELIJK weer eens wat leuks scoorde.
Een blogdagboekje op donderdag. Kan gewoon. De afgelopen week heb ik namelijk gewoon geen tijd (en zin, oeps) gehad om te bloggen. Nu ik een vrij dagje heb, begint het toch te kriebelen. Dus schrijf ik gewoon even een paar blogjes achter elkaar. De afgelopen twee weken stonden in het teken van wennen in mijn nieuwe huisje en aan het nieuwe ritme. Én ik kreeg een nieuwe telefoon. Ik heb nu heel fijn een iPhone 6s, waar ik weer fijne plaatjes mee kan schieten voor mijn blogdagboekjes.
Dit is mijn vijfde keer verhuizen in precies vijf jaar tijd. Maar dat maakte de spanning er niet minder op, want ik ben voor het eerst echt helemaal op mezelf gaan wonen. De tijd van huisgenoten de schuld geven van rommel is voorbij. Alles is mijn eigen verantwoordelijkheid. Drie weken geleden attendeerde een vriendinnetje mij erop dat er een kleine zelfstandige woning vrijkwam in het kustdorp waar ik opgegroeid ben. Ik had namelijk al meerdere malen aangegeven dat ik daar graag naar terug zou willen verhuizen na mijn afstuderen.
Nog vier dagen en dan ga ik verhuizen. Bizar hoe snel het allemaal is gegaan. Een maand geleden wist ik nog niet eens dat ik zou gaan verhuizen! De afgelopen weken ben ik bezig geweest met het inkopen doen voor mijn nieuwe huisje. Veel spullen in mijn studentenhuis waren namelijk gedeeld. Ondertussen ben ik ook nog even aan het afstuderen. De deadline voor het eerste verslag was namelijk gisteren al! Laten we voor nu eerst terug gaan naar zondag 23 april.
Mijn vloerkleed van Sostrene Grene krijgt uiteraard een groene sticker om mee te gaan naar mijn nieuwe woning. Stiekem gaan al mijn meubels mee, want ik ga ter plekke kijken wat vervangen gaat worden en wat niet. Ik wil eerst even de ruimte 'aanvoelen' of er grotere (of juist kleinere) meubels nodig zijn. Maar even terug naar de vloerkleden. Omdat vloerkleden zo leuk zijn, heb ik even mijn 'knutselspullen' bij elkaar gepakt en een zogenaamde 'shopping' in elkaar geknipt en geplakt.
Het is zondagochtend en ik zit nog in mijn pyjama met mijn tweede kop thee (met melk uiteraard) naast me. Ik zie de zon zijn best doen om het weer een beetje lente te laten voelen voor ons. Ik voel me ondertussen een beetje een slapjanus, omdat ik spierpijn heb van het surfen gisteren. Of misschien is het wel van het sjouwen van mijn surfboard. Maar het kan ook zijn dat ik gewoon niet chill gelegen heb. Haha, smoesjes. Maar, ik heb gewoon even zin om te rammen op het toetsenbord. Want de afgelopen maand zijn er veel dingen veranderd en er gaan nog veel meer dingen veranderen.
Het was de hoogste tijd voor een eigen board. Na vorig jaar (toen ik weer begon met surfen) keihard spijt te hebben gehad dat ik ooit een paar jaar geleden mijn eerste surfboard verkocht had (al had ik die nu echt niet meer mooi gevonden), ging ik op zoek naar een nieuwe. Dankzij een vriendinnetje kwam ik deze surfboard tegen op een tweedehands Facebookpagina voor surfspullen. En toen kon het regelen beginnen. Worden jullie ook altijd zo zenuwachtig als je gaat bieden voor iets dat je heel graag wilt? Ik was niet van mijn laptop weg te slepen, haha.
Woensdagmorgen om 8.30 precies ben ik begonnen met afstuderen. Ik had toen mijn eerste bijeenkomst met mijn begeleider. En ik vind het een feest. Nu nog dan (misschien piep ik na de zomervakantie wel anders (of misschien over een paar weken al)). Gewoon het feit dat ik echt met de laatste loodjes van mijn opleiding bezig ben. Ik herinner me nog deze blogpost: het leed dat studiekeuze heet. En daarna deze blogpost: het feest dat studiekeuze heet. Toen ik stond te trappelen om met deze opleiding te beginnen. En nu ben ik al gewoon bijna klaar! Can you believe it.
Vorig jaar heeft mijn vriend me, na jaren bang zijn voor de golven, weer op een surfplank gezet. Sindsdien ben ik stoked. Langzaam ben ik dan ook alle spullen weer aan het verzamelen (en ondertussen baal ik dat surfboards zo duur zijn en ik de mijne een paar jaar geleden verkocht heb). Vorig jaar kreeg ik voor mijn verjaardag een zomerpak van Billabong en een springsuit van O'Neill. Helaas heb ik nog geen winterpak, dus moet ik wachten tot het zeewater warm genoeg is. Gelukkig is de zomervakantie ook al geboekt: we gaan naar Madeira (waar er dus ook wat surfspots schijnen te zijn!).